Μαμά, Γερνάω! Από τη Ρούλα Παγιαλάκη

Ήρθε πάλι ο Ιούνιος όπως και κάθε χρόνο. Ίδιος, καυτός, φωτεινός, πολλά υποσχόμενος.
Ήρθε και εσύ πάλι ξέρεις, ότι μαζί του θα έρθουν και τα γενέθλιά σου. Μια μέρα που από παιδάκι περίμενες με ανυπομονησία για όλα εκείνα τα δώρα, τα κεράκια που ανάβουν για σένα, για το πρωινό φιλί της μαμάς, μαζί με τα χρόνια πολλά, και το πάρτι που άλλοτε γίνεται άλλοτε όχι, αλλά εσύ πάντα το επιζητάς.
Και να τώρα, που πάλι έφτασε η μία μέρα πριν. Αυτό το πάρα πέντε που σε γεμίζει πάλι προσμονή και ελπίδα. Η μία μέρα πριν, που σε κάνει να αποζητάς πιο έντονα το αύριο. Και… όχι όχι, δεν είσαι σε φάση απολογισμών ακόμα ,δεν ζυγίζεις και δεν αξιολογείς στιγμές. Δίψα σου δίνει το αύριο και όνειρα, και ελπίδα, και προσμονή για ότι καλύτερο έπεται να σου έρθει, για ότι υπέροχο δεν σου έχει φανερωθεί. Και νιώθεις τιμή που έχεις φτάσει μέχρι εδώ γεμάτη εμπειρίες, ζωντανές στιγμές, κομμένες ανάσες, λάθη, απογοητεύσεις, μια γεμάτη ζωή. Γελάς με την ιδέα ότι κάποιοι συνομήλικοι σου κρύβουν χρόνια, γιατί θεωρούν ότι έχουν μεγαλώσει αρκετά. Εσύ λες με περηφάνια την ακριβή ημερομηνία γέννησης σου και γελώντας κλείνεις το μάτι.
Κλείνεις το μάτι στον χρόνο, γιατί καταφέρνεις και τον ξεγελάς τον μπαγάσα και τον κάνεις και αυτόν να απορεί, πώς την βρίσκεις την όρεξη, την ζωντάνια, την δύναμη. Μα εσύ ξέρεις, διψάς!  Διψάς για την ίδια τη ζωή και φωνάζεις χορεύοντας στην βροχή. "Μαμά γερνάω ".
Γερνάω με υγεία και ένα φως στα μάτια που με κάνει να βλέπω τον κόσμο μαγικό και συνάμα ξορκίζει κάθε αρνητική σκέψη.
Γερνάω και κρατάω στα χέρια μου δυο χεράκια παιδικά και μαζί ένα καλάθι όνειρα.
Γερνάω και κατανοώ τους γονείς μου και συγχωρώ σε αυτούς  ότι στην πρώτη νιότη φούντωνε τον θυμό μου.
Γερνάω και κρατάω τους ανθρώπους που θέλω και αξίζουν να είναι στην ζωή μου.
Γερνάω και ξέρω τι δεν θέλω, τι μου αρέσει και πως να μην κάνω προσωπικές εκπτώσεις.
Αξιοποιώ ότι βέλος έχω αποκτήσει στην φαρέτρα μου και προσπαθώ να πετυχαίνω στόχο, αλλά ξέρω πως να εκτιμώ ακόμα και μια άστοχη καλή βολή. Ξημερώνει λοιπόν άλλη μία φορά εκείνη η μέρα που πρωτοάνοιξα τα μάτια μου στον κόσμο και η χαρά μου πάλι ξεχειλίζει. Πάρτι είναι για μένα τώρα ένα κεράκι έκπληξη σε μία τούρτα, η οικογένεια και οι άνθρωποι που μ αγαπούν και αγαπώ, χιλιάδες ευχές που πέφτουν βροχή, ένα λουλούδι που έρχεται ξαφνικά ή ένα κουτάκι που κάτι κρύβει μέσα.
Γενέθλια μια μέρα μαγική και μια ευκαιρία για να πεις αγαπώ σε σένα και μπράβο σου για ότι έχεις πετύχει.
Βάλε τώρα στο YouTube να παίζει το "Μαμά γερνάω" κλείσε τα μάτια και φύσα στον αέρα σαν να σβήνεις το δικό σου μαγικό κεράκι σιγοψιθυρίζοντας :
Χρόνια Πολλά Μου!!!!

Ρούλα Παγιαλάκη

Με καταγωγή από Χανιά, γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα. Επέλεξα να κατοικώ πλέον στην ιδιαίτερη Πατρίδα μου και επιδιώκω μόνο φως να μπαίνει στη ζωή μου. Κάθε κείμενο είναι παράθυρο στον κόσμο. Στο δικό μου επιλέγω να έχει λιακάδα!

Αφηστε καποιο σχολιο