Ακό Μα να λες σ αγαπώ! Γράφει η Ρούλα Παγιαλάκη

Αυτό που θυμάμαι εγώ, είναι μια αγκαλιά τεράστια  να με κλείνει μέσα της όποτε την έχω ανάγκη.

Μια παλάμη να μου χαϊδεύει το μέτωπο και να κατευθύνεται πάντα προς τα μαλλιά και ένα κορμί μόνιμη εσοχή, ώστε να βρίσκει το δικό μου, χώρο να φωλιάζει και εκείνο τότε, να παίρνει σχήμα και να υψώνει τείχη σαν  κάστρο δυνατό, απόρθητο ώστε να μην μπορεί κανείς να με πειράξει.


Δύο μάτια μελιά να με κοιτούν διάπλατα, ακόμα και όταν εγώ δεν έβλεπα.

Δύο χείλη να μου επιβεβαιώνουν ότι όλα στο τέλος θα πάνε καλά και να μην στενοχωριέμαι.
Σε κάθε αρρώστια μου εσύ εκεί, από πάνω μου, ακοίμητος φρουρός.

Σε κάθε ξενύχτι μου λάμπα αναμμένη σαν φάρος. Θυμάμαι να πέφτω, να ματώνουν τα γόνατα μου και εσύ να πονάς πριν από μένα.

Θυμάμαι να φέρνεις το γλυκό που σε κέρασαν τυλιγμένο σε χαρτοπετσέτα σπίτι ,μην τυχόν και δεν το δοκιμάσω και εγώ. Να έρχεσαι να με σκεπάζεις τα βράδια ενώ κοιμόμουν. Να σε φωνάζω στον ύπνο μου να μου φέρεις νερό και εσύ να πετάγεσαι σαν  ελατήριο και να έρχεσαι αμέσως με το ποτήρι.

Να περπατάς ατελείωτες ώρες μαζί μου στα μαγαζιά, να μου παίρνεις ότι μου αρέσει ή να κάνεις οικονομίες για να μου το πάρεις όταν μπορέσεις.
Σκιά σε θυμάμαι πίσω από την κουρτίνα να παραφυλάς, πότε θα γυρίσω κάθε βράδυ.
Σε όλες τις σχολικές γιορτές πρώτη γραμμή, με τα μάτια δακρυσμένα να κρέμεσαι από τα χείλη μου και να καμαρώνεις για μένα. Σύμμαχός μου να πηγαίνω στα πάρτι και πάντα διακριτική με τα προσωπικά μου.
Να ανέχεσαι τις γκρίνιες τις παραξενιές και τις ιδιοτροπίες μου αδιαμαρτύρητα και να με γεμίζεις γλυκά φιλιά για να με μαλακώσεις.

Που να φανταστείς ότι τότε γέμιζες την ψυχή μου συναισθήματα που τώρα ξεχειλίζουν...  Που να φανταστείς ότι κάθε μέρα μου έδινες τόση δύναμη με την τόση σου αγάπη, δύναμη για όλα, δύναμη για μια ζωή.


Αν έχω μάθει  να έχω σε τόση εκτίμηση στο συναίσθημα είναι γιατί μου το έμαθες εσύ.


Αν έχω μάθει να προσφέρω   το χάδι και να μπορώ να το δεχτείς με τόση φυσικότητα  είναι γιατί μου το έμαθες εσύ.


Αν έχω καταλάβει από νωρίς ότι η αγκαλιά είναι το φάρμακο για όλα είναι γιατί δεν με έβγαλες πότε από την δική σου.


Αν έχω μάθει ν αγαπώ είναι γιατί κολύμπησα σε θάλασσες αγάπης!


Αν έχω δώσει στα δικά μου παιδιά τα μισά από ότι μούδωσες εσύ, είναι για μένα κάτι.


ΑκόΜα  να μου λες σ αγαπώ Μάνα  μου ότι και αν κάνω, αυτό έχω κάθε μέρα ζωντανό !

Αφηστε καποιο σχολιο