Σάντουιτς: Πώς ένας ραβίνος και ένας χαρτοπαίχτης κόμης έφτιαξαν το διασημότερο κολατσιό στον κόσμο

  • Κυριακή, 21 Οκτώβριος 2018 10:25
  • Συντακτική Ομάδα
  • Κόσμος

Είτε πρόκειται για το κολατσιό μας στη δουλειά ή στο σχολείο είτε για ένα πικ νικ, το σάντουιτς είναι μια απλή, αλμυρή επιλογή για κάθε ώρα της ημέρας. Ξέρετε όμως την ιστορία του;

Πριν από τον ορισμό του ως «σάντουιτς», αυτό το φορητό φαγητό ονομαζόταν απλά «κρέας σε ψωμί», κάτι που ειλικρινά δεν είναι και τόσο εύηχο. Ζεστό ή κρύο, αλμυρό ή γλυκό αυτό το πολυεπίπεδο φαγητό, α υπάρχει για πολλά χρόνια ακόμη.

Η ακριβής προέλευση του σάντουιτς είναι δύσκολο να εντοπιστεί. Υπάρχουν, πολλοί άνθρωποι στην αρχαία ιστορία που καταγράφονται με ένα τέτοιο στα χέρια τους. Ο πρώτος όλων είναι ίσως ο Χιλλέλ ο Πρεσβύτερος, ένας εξέχων Εβραίος ραβίνος που έζησε γύρω στον 1ο αιώνα π.Χ. Ο Χιλλέλ πιστεύεται ότι τοποθέτησε ένα μίγμα από ψιλοκομμένα καρύδια, μπαχαρικά, μήλα και κρασί (άγνωστο πώς το κατάφερε) μεταξύ δύο μάτζο (είδος ψωμιού σαν πίτα), για να το συνοδεύσει με πικρά χόρτα.

Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα (μεταξύ του 6ου και του 16ου αι. π.X.) , οι άνθρωποι δεν έτρωγαν από τα πιάτα, αλλά από trenchers που φτιάχνονταν από ψωμί επάνω στο οποίο τοποθετούνταν το φαγητό. Μεταξύ άλλων τροφίμων, κρέας με σάλτσα έμπαινε επάνω σε αυτά και τρωγόταν με τα χέρια. Το trencher απορροφούσε τους πολλούς χυμούς του φαγητού, λόγω της απορροφητικής υφής του και τρωγόταν στο τέλος αν κάποιος δεν χόρταινε. Διαφορετικά το πετούσαν στα σκουπίδια ή το έριχναν στους φτωχούς.

 Επάνω σε αυτό τοποθετούνταν ψωμί που γινόταν επίπεδο και εξυπηρετούσε τον σκοπό ενός πιάτου, απορροφώντας μάλιστα το περιτό λίπος.

Το σάντουιτς πήρε το όνομά του τον 18ο αιώνα. Στη μέση ενός παιχνιδιού με χαρτιά διάρκειας 24 ωρών, η ιστορία λέει ότι ο 4ος κόμης του Sandwich, Τζον Μόνταγκιου, μανιώδης χαρτοπαίκτης, δεν ήθελε να σταματήσει το παιχνίδι του για να πάει να φάει το μεσημεριανό του. Είχε επισκεφθεί στο παρελθόν την Μεσόγειο όπου είχε δει τις πίτες και τα μικρά καναπεδάκια που σέρβιραν οι Έλληνες και οι Τούρκοι. Ο Μόνταγκιου έδωσε εντολή σε έναν υπηρέτη να συνθέσει ένα παρόμοιο γεύμα γι’ αυτόν, το οποίο θα μπορούσε να φάει με το ένα χέρι, για να μπορεί με το άλλο να συνεχίζει να παίζει χαρτιά.

Αν και ο Μόνταγκιου δεν εφηύρε τεχνικά το σάντουιτς, πιστώνεται την δημοφιλία του και – κατά κάποιον τρόπο – το όνομά του. Στο βιβλίο «Sandwich: A Global History», η συγγραφέας Μπι Γουίλσον γράφει ότι οι υπόλοιποι συμπαίκτες του σύντομα άρχισαν να παραγγέλνουν το «ίδιο με τον Σάντουιτς», το οποίο αργότερα συντομεύτηκε για να λέγεται «σάντουιτς».

Μέχρι τον 19ο αιώνα, το σάντουιτς είχε γίνει δημοφιλές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στην Αγγλία λόγω της βιομηχανικής επανάστασης. Οι άνθρωποι χρειάζονταν εύκολα στην παρασκευή, εύκολα στη μεταφορά γεύματα που θα τους κρατούσαν χορτάτους όλη την ημέρα.



Πηγή:  iefimerida.gr 

Αφηστε καποιο σχολιο