Μήπως τελικά φοβάσαι τη ζωή; Γραφει η Κωνσταντίνα Παπαγιώργη

  • Τετάρτη, 27 Ιούνιος 2018 18:08
  • Συντακτική Ομάδα
  • Έχεις Mail

Τι να σου πω και σένα. Δε βλέπεις τι γίνεται γύρω σου; Δε βλέπεις πόσοι άνθρωποι αγωνιούν για το καθημερινό τους φαγητό; Δε βλέπεις πόσοι βλέπουν με πόνο ψυχής τα παιδιά τους γιατί δεν μπορούν να τους προσφέρουν αυτά που θέλουν γιατί είναι άνεργοι; Κι  όμως τους βλέπεις πόσο αξιοπρεπείς είναι; πόσο καθαρή είναι η ματιά τους;

Εσύ στην καρακοσμάρα σου, ψάχνεις να βρεις ποιο είναι το πιο καλό μπητσόμπαρο να πας να δείξεις το κορμάκι σου. Πήγες έκανες την αποτρίχωσή σου, έφτιαξες νύχια, μαλλιά, έχεις μαυρίσει και λίγο και τώρα πρέπει να πας να σε δούνε. Να νιώσεις ότι σε κοιτάζουν και ξελιγώνονται. Να καταλαβαίνεις τα βλέμματα καρφωμένα, λιγωμένα πάνω σου και να το χαίρεσαι. Και καλά κάνεις. Αφού οι περισσότεροι άνδρες λιγούρηδες είναι, ρίχτους κατακέφαλα μην τους λυπάσαι. Να πηγαίνεις δήθεν αδιάφορα στην ξαπλώστρα, να τεντώνεσαι, να κορδώνεσαι, να μαζεύεις και λίγο το μαγιο να γίνεται ακόμη μικρότερο, και να μοιράζεις στη σειρά τα εγκεφαλικά. Μην το ψάχνεις. Άλλωστε οι άνδρες σκέφτονται με το κάτω κεφάλι. Όλο και κάποιο θύμα θα βρεθεί. Να είναι όμως και όμορφος ε;  να βλέπεται, όχι μόνο λεφτά.

Άσε τους άλλους να ψάχνουν, να προσπαθούν να τα φέρουν βόλτα με κάποια δουλειά του ποδαριού. Εσύ δεν είσαι για τέτοια. Σιγά τώρα. Τέτοια κορμάρα, δεν αξίζει κάτι παραπάνω; Άλλωστε δεν έχεις να κάνεις και πολλά πράγματα. Το πρωί στην παραλία, το βράδυ στο μπαράκι.  Η ζωή, ανάμεσα στα αντηλιακά και στα σφηνάκια, στα μανικιούρ και στα μπικίνι, στον έρωτα και στις γλύκες.

Υπάρχουν πολλοί Sugar Daddies εκεί έξω. Έτοιμοι να πιστέψουν ότι τους ερωτεύτηκες κεραυνοβόλα. Να πέσουν στα πόδια σου για να πέσουν μετά πάνω στο κορμί σου.  Το ξέρεις καλά το παιχνίδι, και όσο μπορείς το εκμεταλλεύεσαι. Σιγά τώρα μην πας να ψάχνεις για δουλειά. Άλλωστε δεν ξέρεις να κάνεις και πολλά πράγματα. Από τη στιγμή που πίστεψες ότι είσαι όμορφη, ακόμη κι αν δεν είσαι φτάνει που το πίστεψες, ανέβασες τον πήχη των απαιτήσεών σου.

Εσύ είσαι για πολυτελείς παραλίες, για ακριβά ξενοδοχεία, για ακριβά και σπορ αυτοκίνητα και πλούσιους εραστές…Εκεί εστιάζεις, αυτά γυρεύεις και προσπαθείς, αλλά ωστόσο δεν σου κάθονται πάντα. Όσο δεν τα βρίσκεις τόσο κάνεις εκπτώσεις στις αναζητήσεις σου. Χθες, ήταν ένας χοντρούλης που σου κέρασε τα ποτά. Προχθές κάποιος κυριούλης που σε πήγε σε ένα καλό εστιατόριο. Υπάρχει και κάποιος άλλος κυριούλης που τσιμπημένος αυτός μαζί σου, σε χαρτζιλικώνει καμιά φορά και σε βοηθάει και στο νοίκι, άλλωστε έρχεται και μένει μαζί σου πότε πότε…

Συχνά είσαι κακόκεφη. Ολοένα περιμένεις «την καλή» και ολοένα δεν έρχεται. Όμως σε φοβίζει η δουλειά. Σε φοβίζει ο καθημερινός αγώνας για την επιβίωση…Φοβάσαι γενικά. Αυτό είναι ίσως το βαθύτερό σου πρόβλημα…Φοβάσαι γενικά τη ζωή κι ας νομίζεις ότι τη ζεις.

Αφηστε καποιο σχολιο