Το παιδί μέσα μας…

Γράφει η Δρ. Αργυρούλα Καλαίτζάκη*

Όσο μεγάλοι κι αν είμαστε, έχουμε ένα παιδί μέσα μας …

Ένα παιδί αδύναμο, αθώο, γλυκό και τρυφερό που αναζητάει την αλήθεια και το πραγματικό νόημα στη ζωή.

Πολλές φορές όμως αυτό το παιδί μέσα μας είναι και τόσο πονεμένο, τρομαγμένο, αδικημένο και παραπονεμένο.

Είναι ένα παιδί που ζητάει συνεχώς αγκαλιές, χάδια, φιλιά και παρηγοριά.

Ζητάει αγάπη και επιβεβαίωση ότι είναι μοναδικό -ο πρωταγωνιστής στη ζωή των άλλων!

Αυτό το παιδί μέσα μας είναι ένα παιδί εγωκεντρικό, ματαιόδοξο και πεισματάρικο.

Βασανίζει την μητέρα του με τα καπρίτσια του, τα πείσματά του, τις ανασφάλειες και τους φόβους του.

Ζητάει να θυσιάσει τα πάντα στο βωμό της αγάπης προς απόδειξη της αφοσίωσής της.

Αυτό το παιδί μέσα μας είναι ισχυρογνώμων.. αμφισβητεί τη σοφία της έμπειρης μητέρας και επιμένει στη δική του αλήθεια, προτάσσει τη δική του λογική..

Δεν ξέρει ότι η ζωή δεν είναι άσπρο ή μαύρο, ούτε σωστό ή λάθος.

Αυτό το παιδί μέσα μας είναι ανεξάρτητο και αδιάφορο (ή τουλάχιστον έτσι θέλει να δείχνει)…

Τολμάει να φύγει από την ασφάλεια της μητέρας του για να δοκιμάσει όχι τις δικές του δυνάμεις, αλλά τις αντοχές και ανοχές της μητέρας του… και βέβαια την αγάπη της.

Πάντα κρυφοκοιτάζει όμως πίσω του και όταν δει την μητέρα του να λυγίζει, να πονάει και να υποφέρει, επιστρέφει για λίγο κοντά της.

Η μητέρα πρέπει να είναι πάντα εκεί.. αυτός είναι ο ρόλος της…

Πάντα να είναι διαθέσιμη, πάντα να συγχωράει, και με υπομονή και προσήλωση να σκύβει πάνω στο παιδί, να το παρηγορεί και να επουλώνει τις πληγές του.

Πρέπει να είναι πάντα δυνατή, χαμογελαστή και με «ευλάβεια» να το παίρνει στην αγκαλιά της, να το «κανακεύει», να το νανουρίζει και να το ησυχάσει.

Και αυτό το παιδί μόλις νιώσει ασφάλεια, φεύγει πάλι… Αυτό το παιδί μέσα μας είμαστε εμείς… αυτή η μητέρα είναι ο άλλος, τον οποίο αναζητούμε να συνδέσουμε τη ζωή μας, να γίνει σημαντικός και να αγαπήσουμε.

Αυτό που ουσιαστικά αναζητάμε είναι να αναβιώνουμε στις σχέσεις μας αυτή την πρώτη και μοναδική σχέση με την μητέρα που μας χάριζε αβίαστα κι αγόγγυστα την άνευ όρων αποδοχή και αγάπη..

Αυτό το παιδί μέσα μας είναι ο ίδιος ο έρωτας… εγωιστής κι ατίθασος, ισχυρογνώμων και πεισματάρης... αμφισβητεί και διαψεύδει…

Όταν όμως βρεθεί ο κατάλληλος άνθρωπος, αυτός ο έρωτας μετατρέπεται σε αγάπη… ήρεμη, γλυκιά και τρυφερή.. και αυτό το παιδί μέσα μας «ημερεύει», εξημερώνεται και γαληνεύει. Μία συνεχής πάλη μέσα μας, μία διαρκής μάχη οι σχέσεις μας… μία μάχη επιβεβαίωσης και διάψευσης, υποταγής και επικράτησης, έρωτα και αγάπης!

 

H Δρ Αργυρούλα Καλαϊτζάκη, είναι επίκουρος καθηγήτρια κλινική ψυχολογίας και Διευθύντρια του Εργαστηρίου Διεπιστημονικής Προσέγγισης για τη Βελτίωση της ποιότητας Ζωής  του ΤΕΙ Κρήτης.

Αφηστε καποιο σχολιο