Πως να διαχειριστείς την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου;

  • Παρασκευή, 23 Φεβρουάριος 2018 19:22
  • Συντακτική Ομάδα
  • Ψυχολογία

Το πένθος είναι η αυτόματη αντίδραση μας στην απώλεια και στο συναίσθημα της λύπης που αυτή προκαλεί, όπως παραδείγματος χάριν όταν χάνουμε κάποιον ή κάτι, όταν χάνουμε ένα μέλος της οικογένειας μας, όταν χάνουμε ένα κατοικίδιο ζώο, όταν χάνουμε μια ευκαιρία ή όταν χάνουμε χρήματα.

Το πένθος είναι μια δύσκολη κατάσταση, γιατί σε άλλες περιπτώσεις, όπως παραδείγματος χάριν στην περίπτωση που κάποιος αισθάνεται δυσάρεστα, μπορεί να αρχίσει να σκέφτεται το αντίθετο για παράδειγμα αν είναι λυπημένος μπορεί να σκεφτεί "μπορώ να είμαι χαρούμενος" κι αυτός είναι ένας σαφής στόχος, αν είναι στρεσαρισμένος μπορεί να σκεφτεί ότι μπορεί να κάνει κάτι για να χαλαρώσει, αν είναι θυμωμένος μπορεί να κάνει κάτι για να ηρεμήσει κι όλα αυτά έχουν έναν σαφή στόχο.

Στο πένθος, όμως, ο στόχος δεν είναι σαφής, όποτε θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε το πένθος σαν ένα βέλος χωρίς στόχο, δηλαδή εκεί υπάρχει μια ενέργεια που θα πρέπει να πάει κάπου, όμως δεν είναι σαφές το πού μπορεί να πάει αυτή η ενέργεια.

Η αντιμετώπιση και η διαχείριση του πένθους
Η ψυχοθεραπεία μπορεί να μας βοηθήσει στη διαχείριση του πένθους και της θλίψης που προέρχεται από την απώλεια.

Υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε για να κατευνάσουμε τη θλίψη του πένθους και μέσα απ’ αυτό θα μπορέσουμε να εκφράσουμε τη λύπη μας και τη δυσαρέσκεια μας για την απώλειά μας, που όπως αναφέραμε, μπορεί να είναι ένα αγαπημένο μας πρόσωπο. Μπορούμε να εκφράσουμε τη δυσαρέσκεια μας, όπως παραδείγματος χάριν στην περίπτωση που αισθανόμαστε ότι δεν μας είπε αρκετά "σε αγαπώ", δεν μας αγόρασε ένα δώρο γενεθλίων για τα πρόσφατα γενέθλιά μας κλπ. Μπορούμε να εκφράσουμε τη δυσαρέσκειά μας, αλλά και την εκτίμησή μας, για συγκεκριμένα πράγματα. Κι έτσι, όλα αυτά θα τα αναβιώσουμε συναισθηματικά και αυτό θα αποτελέσει έναν τρόπο να πούμε ένα τελευταίο αντίο.

Επίσης μπορούμε να γράφουμε σε φύλλα χαρτιού όλα όσα σκεφτόμαστε και όλα όσα αισθανόμαστε για την απώλεια αυτή, όπως λύπη, μεταμέλεια, μνησικακία, εκτίμηση, για όσο χρόνο χρειαστεί και όσες φορές χρειαστεί. Έπειτα μπορούμε να πάρουμε τα φύλλα και να τα διασκορπίσουμε στον αέρα από ένα ύψωμα, ένα λόφο, ένα βουνό ή να τα πετάξουμε στη θάλασσα ή να τα αρχειοθετήσουμε και να τα βάλουμε σε ένα ντοσιέ. Με τον τρόπο αυτό και ανάλογα πάντα με τον κάθε άνθρωπο, αυτό αποτελεί μια διαφορετική τελετουργία, η οποία θα τον/την οδηγήσει στο να πει "εντάξει, είναι πια η ώρα για το τελευταίο αντίο".

Επίσης μπορούμε να επιλέξουμε ένα αντικείμενο που μας εμπνέει να το συσχετίσουμε με αυτόν/η ή αυτό που χάσαμε, π.χ. μια πέτρα, και αυτό το αντικείμενο θα αντιπροσωπεύει αυτόν/η ή αυτό που χάσαμε και μετά θα ψάξουμε να εντοπίσουμε το κατάλληλο για μας μέρος να το τοποθετήσουμε, και θα το βάλουμε εκεί – όποια ώρα αισθανθούμε έτοιμοι να το κάνουμε.

Αυτή η διαδικασία θα βοηθήσει να απορροφηθεί η θλίψη. Είναι σημαντικό να εντοπίσουμε πράγματα που να κατευνάσουν το πένθος μας, αυτό το βέλος χωρίς στόχο, όπως είπαμε, και να δημιουργήσουμε τη δική μας διαδικασία που θα μας βοηθήσει να μπει κάποιο τέλος στη θλίψη που αισθανόμαστε.

 

Πηγή: boro

Αφηστε καποιο σχολιο