Ψάχνοντας το φλουρί στη βασιλόπιτα της γιαγιάς - Η συνταγή από την Νεκταρία Κοκκινάκη

  • Σάββατο, 30 Δεκέμβριος 2017 11:23
  • Συντακτική Ομάδα
  • Συνταγές

Πρωτοχρονιά ή Αρχιχρονιά που λέμε στην Κρήτη, η πρώτη μέρα του χρόνου, με ποδαρικό, ρεβεγιόν, με κόσμο και βεγγαλικά στις πλατείες, με μουσικές, με την καλή χέρια στα πιτσιρίκια… και φυσικά με βασιλόπιτα. Δεν υπάρχει ελληνικό σπίτι που να μην ετοιμάσει από την παραμονή την παραδοσιακή βασιλόπιτα με το φλουρί. Είναι ένα γιορτινό γλυκό με μεγάλη καταγραφή παραδόσεων σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, καθιστώντας αυτό το επιδόρπιο ένα διαχρονικό πολιτιστικό σύμβολο.


Από μικρό παιδί την ημέρα της Πρωτοχρονιάς περίμενα το κόψιμο της βασιλόπιτας στο σπίτι μας. Φυσικά όχι μόνο για να γευτώ το δικό μου κομμάτι αλλά είχα την αγωνία να πέσει σε μένα το φλουρί. Μετά το γιορτινό φαγητό ερχόταν η σειρά της βασιλόπιτας. Το πρώτο κομμάτι ήταν του Χριστού, το επόμενο της Παναγίας και στην συνέχεια του πατέρα μου, η μητέρα μου έπαιρνε το δικό της και μετά ερχόταν η σειρά η δική μου και των αδελφών μου. Το πρώτο που κοιτούσαμε είναι που βρίσκεται το φλουρί, που είναι κρυμμένο λες και ψάχναμε το θησαυρό της ζωής μας! Είχαμε μια αγωνία που μεγάλωνε όσο δεν το έβρισκε κανένας. Πετούσα από την χαρά μου όταν έπεφτε σε μένα. Ήμουν λέει η τυχερή του σπιτιού και αυτό θα μου έφερνε γούρι όλο το χρόνο και εγώ το φύλασσα σαν φυλαχτό. 
Κάποια στιγμή από περιέργεια ρώτησα την μητέρα μου γιατί βάζουμε το φλουρί στην βασιλόπιτα και εκείνη μου διηγήθηκε μια ωραία ιστορία με τον Μέγα Βασίλειο ο οποίος ήταν δεσπότης στην Καισάρεια της Καππαδοκίας και βοηθούσε κάθε φτωχό και ανήμπορο. Ο Έπαρχος της Καππαδοκίας ζήτησε να του δοθούν όλοι οι θησαυροί της πόλης αλλιώς θα την πολιορκούσε και θα την κατακτούσε. Για να σωθεί η πόλη οι χριστιανοί παρέδωσαν τα χρυσαφικά τους σε ένα σεντούκι ως λύτρα. Όταν το άνοιξε το σεντούκι ο τύραννος ένας καβαλάρης του επιτέθηκε και η πόλη ξανακέρδισε τα χρυσαφικά. Ο Μέγας Βασίλειος για να γυρίσει τα χρυσαφικά στους κατοίκους, δεν γνώριζε σε ποιόν ανήκει καθένα. Έψησε μικρά ψωμάκια και έβαλε ένα χρυσαφικό σε κάθε ένα και το μοίρασε στους κατοίκους. Το θαύμα ήταν ότι ο καθένας βρήκε μέσα σ’ αυτό το δικό του χρυσαφικό. 
Μετά που απέκτησα και εγώ τα δικά μου παιδιά στέκονται όλη την ώρα από πάνω για να δούνε που θα βάλω το φλουρί. Βάζουν σημάδι και όταν έλθει η ώρα να την κόψουμε ο καθένας ψάχνει και ξαναψάχνει το σημάδι του. Και όταν έπαιρναν το κομμάτι της βασιλόπιτας στα χέρια τους το πιέζανε σε όλα τα μέρη αναζητώντας το φλουρί. Εδώ που τα λέμε την διάλυαν για να σιγουρευτούν που είναι κρυμμένο και μετά απολάμβαναν και το τελευταίο ψίχουλο πατώντας με το δάκτυλο πάνω του μέχρι το τελευταίο μπέιγκιν μπάουντερ να αφήσει την τελευταία του πνοή. 
Εμείς τώρα πάμε να φτιάξουμε την δική μας βασιλόπιτα για το καλό του χρόνου, για το έθιμο και για την οικογένεια που περιμένει να πάρει καθένας το κομμάτι του.

Υλικά

250ml ελαιόλαδο
250γρ. Ζάχαρη
4 αυγά
Ξύσμα από ένα πορτοκάλι
1/2 κουταλάκι κανέλα
200ml χυμό πορτοκάλι
500γρ. Αλεύρι
20γρ. Μπεικιν παουντερ
100γρ. Αμύγδαλα καβουρδισμένα
100γρ. Καρύδια
20ml κονιάκ ή λικέρ
100 γρ. Κομματάκια φρουί γλασέ ή γλυκά κουταλιού

Για στόλισμα
250γρ. Λευκή σοκολάτα
100γρ. Κρέμα γάλακτος

Εκτέλεση

Αρχικά καβουρδίζουμε τα αμύγδαλα στο φούρνο στους 100 βαθμούς για 10 λεπτά. Αφήνουμε να κρυώσουν και θρυμματίζουμε στο μπλέντερ καθώς και τα καρύδια.

Μπορούμε να προμηθευτούμε έτοιμα κομματάκια φρουί γλασέ ή αν έχουμε διάφορα γλυκά κουταλιού θα τα ξεπλένουμε με νερό να φύγει το πολύ σιρόπι και θα απλώσουμε σε απορροφητικό χαρτί να στεγνώσουν, έπειτα κόβουμε μικρά κομμάτια.

Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το ελαιόλαδο με τη ζάχαρη. Μπορούμε να τα χτυπήσουμε και στο χέρι με ένα αυγοδάρτη, δεν είναι υποχρεωτικό το μίξερ. Προσθέτουμε τα αυγά ένα και συνεχίζουμε το χτύπημα.

Ρίχνουμε το ξύσμα πορτοκαλιού και τη κανέλα. Ανακατεύουμε το αλεύρι με το μπέικιν πάουντερ και κοσκινίζουμε. Προσθέτουμε στο μείγμα εναλλάξ το αλεύρι με το χυμό πορτοκαλιού. Προσθέτουμε το κονιάκ και τους ξυρούς καρπούς.

Σε ένα σουρωτήρι βάζουμε τα κομματάκια από το γλυκό κουταλιού ή τα φρουί γλασέ και πασπαλίζουμε με αλεύρι. Με αυτό το τρόπο τα φρούτα θα ανακατευτούν σε όλο το μείγμα, διαφορετικά θα πάνε όλα στον πάτο του γλυκού μας.

Επιλέγουμε μια στρογγυλή φόρμα και βουτυρώνουμε. Κόβουμε μια λαδόκολλα σε μεγαλύτερη διάσταση από τη φόρμα, διπλώνουμε στα δυο, μετά στα τέσσερα και έπειτα σαν κώνο. Μετράμε με τη μύτη της λαδόκολλας το κέντρο της φόρμας μέχρι τα τοιχώματα της φόρμας και κόβουμε ότι περισσεύει. Τοποθετούμε στον πάτο της φόρμας. Ρίχνουμε το μείγμα και φυσικά δεν ξεχνάμε το φλουρί.

Ψήνουμε για μια ώρα περίπου σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς σε μεσαία σχάρα πάνω κάτω αντιστάσεις.
Αφήνουμε να κρυώσει καλά και ξεφορμάρουμε.
Μπορούμε να πασπαλίσουμε με άχνη ζάχαρη όπως παραδοσιακά έκανε η γιαγιά μου ή ένα γλάσο από λευκή σοκολάτα.
Μπορούμε να πάρουμε σταγόνες λευκή σοκολάτα που λιώνουν καλύτερα. Θα ζεσταίνουμε πολύ καλά τη κρέμα γάλακτος και θα ανακατέψουμε καλά με τις σταγόνες σοκολάτες μέχρι να λιώσει. Περιχύνουμε τη βασιλόπιτα σιγά σιγά, ότι γλάσο περισσέψει στη πιατέλα το μαζεύουμε με ένα κουτάλι και ξανά ρίχνουμε στη βασιλόπιτα. Με λίγη μαύρη σοκολάτα που έχουμε λιώσει με Μπεν μαρί μπορούμε να γράψουμε. Τώρα η διακόσμηση είναι θέμα φαντασίας, παίξτε, δημιουργήστε. Εγώ έχω στολίσει με αποξηραμένα φρούτα και χρωματιστεί ζάχαρη.

Πηγή: kritikes-geuseis.gr

Αφηστε καποιο σχολιο