Λέγαμε τα κάλαντα μόνο όταν διανυκτέρευε το μπακάλικο!

  • Thursday, 21 December 2017 09:42
  • Συντακτική Ομάδα
  • Σκέψεις

H κλασική ατάκα των ημερών : «Να τα πούμε;». Φυσικά και τα λένε και φεύγουν!

Μου ξυπνούν όμως περίεργες αναμνήσεις. Όταν κι εμείς παιδιά βγαίναμε στους δρόμους παρά το γεγονός ότι οι γονείς μας μάς πρότειναν να μας δώσουν περισσότερα χρήματα απ´ ό,τι θα βγάζαμε από τα κάλαντα.

Της Μαρίας Καλλέργη

Εμείς ποτέ δεν δεχόμασταν. Θέλαμε να τα πούμε. Είναι βλέπετε μαγεία να χτυπάς μία πόρτα, να τραγουδάς, να ευχαριστιέσαι και να παίρνεις και χρήματα.

Καμία φορά στα χωριά, οι γριές γυναίκες δεν είχαν χρήματα. Έδιναν λοιπόν κεράσματα, λάδι ή αυγά. Ο μπακάλης του χωριού, στα κάλαντα διανυκτέρευε, για να αγοράζει το λάδι και τα αυγά από τους καλαντάδες.

Περίεργες εποχές. Τώρα δεν γίνονται τέτοια πράγματα. Βλέπετε είναι και φτηνό το λάδι και τι να βγάλουν τα παιδιά; Όμως εκείνη η εποχή είχε μία μαγεία. Όταν έπεφτε το σούρουπο στο χωριό και τα παιδιά παρέες-παρέες γύριζαν σαν τα φαντασματάκια μέσα στη νύχτα, επικρατούσε μία άλλη ατμόσφαιρα. Ήταν λίγο παιδιά και λίγο καλικάντζαροι, αφού οι μισές παρέες την έστηναν στις γωνιές στις άλλες μισές για να τις τρομάξουν. Ήταν και τα πρώτα παιδιάστικα ειδύλλια.

Μπορεί να μην ήταν τελικά αυτό το νόημα των Χριστουγέννων, αλλά τα κάλαντα ήταν η χαρά των Χριστουγέννων. Και θα είναι για όσο υπάρχουν παιδιά.

Αφηστε καποιο σχολιο